by
mei 22nd, 2020

This post is also available in: English Français Español Português 한국어 日本語 polski Dansk

De Konings Vraag

Toen Yeshua gearresteerd werd in de Hof, sloeg Simon Petrus het oor af van de dienstknecht van de Hoge Priester. Hier komt een kleine Bijbelquiz: Wat was de naam van de dienstknecht? Klopt – Malchus. Hier nog een vraag: Wat betekent die naam?

De Evangeliën zijn geschreven in het Grieks door mensen die van huis uit Hebreeuws spraken. De naam Malchus heeft geen betekenis in het Grieks. De naam is Melech. Melech מ-ל-כ in het Hebreeuws betekent “koning”.

Het valt me op dat Johannes dit detail toevoegt als symbolische verwijzing dat de volgende twee hoofdstukken spreken over Yeshua als koning. Johannes 18 en 19 geven de meest diepgaande geestelijke verklaring van de rol van Yeshua als koning, die je maar ergens kunt vinden.

Er zijn vijf secties voor deze verklaring:

  1. Het interview van Pilatus met Yeshua
  2. Soldaten die Hem bespotten
  3. De menigte die afwijzingen roept
  4. De loyaliteit van de Hoge Priester aan Caesar
  5. Wat er geschreven staat boven het kruis.

Het onderzoek begint met een vraag.

Johannes 18:33 – Pilatus vroeg Yeshua…: “Bent u de koning der Joden?”

In plaats van ja of nee antwoorden, vraagt Yeshua Pilatus op wat voor grond hij die vraag stelde. De reden dat Yeshua Pilatus die vraag stelde is dat er twee delen zijn aan die vraag.

  1. Bent u een politiek persoon die uit is op een opstand tegen Caesar? Het antwoord is – Nee.
  2. Bent u een ander soort koning? Het antwoord –

We moeten daarom duidelijk zijn over de twee delen van de zaak. We leiden niet een gewapende opstand. Maar we proclameren de Messias die de gezalfde koning is, en Gods autoriteit vertegenwoordigt.

Yeshua zegt tegen Pilatus dat Hij inderdaad een koning is. Zijn koningschap heeft zijn oorsprong in de Hemel (18:36). Het heeft hemelse autoriteit die boven de politieke regeringen van deze wereld staat (19:11). Zijn koningschap is gebaseerd op geestelijke waarheid (18:37). Uiteindelijk zal dit koninkrijk van hemelse autoriteit en geestelijke waarheid alle regeringen van deze wereld overnemen, als Yeshua terugkomt.

Na de discussie met Pilatus beginnen zijn soldaten Yeshua te mishandelen.

Johannes 19:2-3 – De soldaten vlochten een kroon van doornen en zetten die op Zijn hoofd en zij deden Hem een purperen bovenkleed om, en zeiden “Gegroet, Koning van de Joden!”

Deze bizarre bespotting van Yeshua was eigenlijk een spiegelbeeld van de waarheid. Het was als een theater productie, maar dan omgekeerd. Op een dag zullen alle soldaten van deze wereld en de rest van de aanhangers van de politieke, economische en militaire machten buigen voor Yeshua en Hem erkennen als hun Koning en Heer.

De boodschap van het Evangelie zegt dat “elke knie zal zich buigen” (Jesaja 45:23, Filippenzen 2:10). Yeshua wordt geestelijk aangekondigd als Koning. Ieder menselijk wezen wordt geroepen zich te onderwerpen aan Hem. Diegenen die Yeshua aannemen als koning zijn nu uitgenodigd in Zijn koninkrijk. Diegenen die Hem nu bespotten zullen Hem ook ontvangen als koning, maar met straf in plaats van zegen.

In dit geval waren de soldaten Romeinen, Heidenen, vertegenwoordigers van hun koning, Caesar. Ze spotten met Yeshua niet alleen als koning, maar bespotten Hem als Jood; en daarmee bespotten ze ook het Joodse volk. Voor hen was dit nog een voorbeeld van Romeinse overheersing over de Joden.

Yeshua wordt dan voorgesteld voor de menigte in drie verschillenden dimensies of identiteiten:

  1. Johannes 19:5 – Zie, de Mens, “Ide Anthropos
  2. Johannes 19:7 – de Zoon van God, “Ihos Theos”
  3. Johannes 19:14 – Zie, uw Koning, “Ide Basileos”

Pilatus bracht Yeshua naar buiten voor de menigte. Hij zei: “Zie de mens” (het woord voor mens in het Grieks is “Anthropos”, waarvan wij woorden hebben als antropologie en antropomorfisme.) De Bijbelse herleiding gaat helemaal terug naar Adam, de eerste Mens. Hier is Hij, Yeshua, als vertegenwoordiger van het drama en het trauma van het menselijk ras. Yeshua is het ultieme menselijk wezen.

Het antwoord van het volk daar is “Kruisig Hem!”. De perversie is zo intens en zo slecht. Dit zijn mensen die het menselijk ras vervloeken. Dit zijn Joden, die de meest unieke Jood vervloeken en daarmee zichzelf.

Dan zeggen de Priesters (cohanim) dat de reden waarom Hij zou moeten worden gekruisigd is dat Hij zichzelf gemaakt heeft tot de Zoon van God (19:7). Het volk ging met Hem om als Mens; de soldaten gingen om met Hem als een Koning; de priesters gingen om met Hem als Zoon van God. Elke groep reageerde naar zijn eigen belang.

De Priesters gingen verder met hun poging de doodstraf voor Yeshua uit te voeren. Toen ze zagen dat Pilatus weifelde, veranderden ze hun tactiek. Ze zien dat de theologische argumenten over het goddelijke van de Messias Pilatus niet beïnvloedt. Ze veranderen in Hem aan te spreken op het gebied van zijn kwetsbaarheid: zijn functie als vertegenwoordiger van Caesar.

Johannes 19:12 – Als u Deze loslaat, bent u niet de vriend van de keizer; iedereen die zichzelf koning maakt, verzet zich tegen de keizer.

In zekere zin verraden de Priesters hun eigen functie door Pilatus uit te dagen zijn functie niet te verraden. Vervolgens ontkennen zij hun geloof helemaal:

Johannes 19:17 – Wij hebben geen koning dan de keizer.

Als Joodse Priesters van YHVH, gaat deze verklaring alle begrip te boven. Ze kozen een Heidense politicus in plaats van de Joodse God; ze kozen een Heidense tiran in plaats van de Joodse koning. Deze verwerping van Yeshua was onlogisch en zelfvernietigend.

Het drama voor de kruisiging bereikt de finale als Pilatus Yeshua wegstuurt om gekruisigd te worden en de soldaten de opdracht geeft een schrijven boven Zijn hoofd te hangen, dat ironisch en officieel verklaart dat Yeshua inderdaad de Koning van de Joden is.

Johannes 19:19 – Pilatus schreef ook een opschrift en zette dat op het kruis; en er was geschreven: Jezus de Nazarener, de Koning van de Joden.

De locatie van de kruisiging was aan de hoofdweg net buiten de poort naar Jeruzalem. Daarom werd dat teken door veel mensen gezien. Het was geschreven in het Hebreeuws, Latijn en Grieks, waarmee het duidelijk was voor alle bevolkingsgroepen in het rijk van de keizer.

De Priesters protesteerden, door te zeggen dat dit kon worden uitgelegd als een bevestiging dat Hij Koning was in plaats van veroordeling van Zijn Zelfverheerlijking. Johannes schrijft dat Pilatus antwoordde: (Johannes 19:22) – Wat Ik geschreven heb, heb ik geschreven. Johannes ziet het besluit van Pilatus als een goddelijke tussenkomst.

In Johannes’ oogpunt is Pilatus aan het profeteren, net zoals de Hoge Priester de kruisiging van Yeshua profeteerde (Johannes 11:50). De profetie wordt uitgesproken door de vertegenwoordiger van de keizer: Deze Yeshua is de Mens, die de Koning zal zijn, die op een dag in Zijn plaats zal staan.

Aan het kruis bad Yeshua luid voor vergeving van onze zonden (Lukas 23:34). Als aanvulling tot de gesproken boodschap is er de geschreven proclamatie van onze redding. Aan datzelfde kruis, door een geschreven inscriptie, proclameert Pilatus het koningschap van Yeshua. Wij ontvangen beide, de gesproken en de geschreven boodschap: de redding en het koningschap.

Yeshua is de Malchus, Koning der Joden.  Het was voorbestemd door de hemelen toen verordend door de Romeinse gouverneur. Het is legaal; het is officieel; het is geregeld; het is geschreven.

Print Friendly, PDF & Email
By | 2020-05-22T14:14:00+00:00 mei 22nd, 2020|0 Comments

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.