by
november 21st, 2019

This post is also available in: enEnglish frFrançais deDeutsch esEspañol pt-brPortuguês ko한국어 ja日本語 plpolski daDansk

Een hele Cirkel: Tijd en Geografie van het reddingsplanvan God

Jesaja 59 kapselt Gods reddingsplan in door tijd en geografie.

Het hoofdstuk begint ermee dat de profeet een gedetailleerd verslag geeft van de vele zonden van Israël (vers 1-15a). Vervolgens (vers 15b – 16a) laat Hij Gods verdriet zien over Zijn volk, voordat hij gaat naar Zijn antwoord – beide “redding” (sprekend over het kruis), en “oordeel” (vers 16b – 18) door Zijn eigen Zoon, gekleed als strijder in de volle wapenrusting van God. Vers 18 geeft aan dat Hij niet alleen Israël oordeelt maar ook de rebellie van de wereld. Dan komen we bij het buitengewone 19e vers:

Dan zullen zij de Naam van de Heere vrezen vanwaar de zon ondergaat, en Zijn heerlijkheid vanwaar de zon opkomt. Als de vijand zal komen als een rivier, zal de Geest van de Heere de banier tegen hem oprichten.

Let wel, dit gedeelte verwijst eerst naar het westen, dan naar het oosten. Na de zonden, schaamte en droefheid over de zondeval, woonden Adam en Eva in het oosten. Abraham echter, keerde terug, reisde westwaarts in gehoorzaamheid aan de belofte, evenals de wijze mannen op zoek naar de Messias. Mensen begonnen “de
Heere te vrezen”
in het westen in het boek Handelingen, Paulus werd door de Heilige Geest verhinderd naar het oosten te gaan naar de Romeinse provincie van Asia (niet in de betekenis van het huidige Azië), maar werd naar het westen geroepen, naar Europa, door een droom van een man uit Macedonië. Hij eindigde later zijn leven in Rome. In de vierde eeuw AD, de Romeinse Keizer Constantijn speelde een rol in de kerstening van het grote, naar het westen gerichte imperium, en baande de weg voor de groei van de kerk van Rome in een groot deel van Europa.

De “rivier” naar het westen van Jesaja had wat tijd nodig – de Europese Roomse kerk werd corrupt, waarna de Protestantse reformatie van de 16e eeuw een meer Bijbelse uitdrukking gaf aan het geloof naar de westelijke en noordelijke hoeken van het continent. Toen, in de 17e eeuw, vluchtten, omdat het niet mogelijk was hun geloof vrijelijk te praktiseren in Europa, de pilgrim fathers naar de Verenigde Staten, waar het Christendom bloeiend was en dat tevens het grootste thuisland was voor het Joodse volk.

Dus, in het westen was de “Vreze des Heeren” een centraal fundament, dat orde bracht, discipline en rechtvaardigheid aan de instellingen van de samenleving.

Naarmate het geloof van Amerika God verliet, werd de golf van het Evangelie verder westwaarts “gedreven”, zich verbreidend over de prachtige kusten van de eilanden in de Pacific, waarin veel zonen van kannibalen Koning Yeshua vereerden (opmerkelijk, ook naar het zuiden, naar Afrika en Latijns-Amerika en naar het noorden Rusland in.) Toen, van 1977 tot 1997, zag Zuid-Korea de snelst groeiende kerk in de wereld (en interessant, de snelst groeiende economie in precies dezelfde
jaren) waar een derde van de bevolking zich tot de Heer bekeerde, grotendeels
vanuit het Boeddhisme.

De nadruk in deze landen van de “opkomende zon” heeft altijd gelegen op de buitengewone pracht en majesteit van God – “zij zullen zijn glorie vrezen.”

De intensiverende “vloed” van het Evangelie is doorgegaan naar het westen! China
heeft, door de vervolging, in aantal de sterkste kerkgroei meegemaakt in de geschiedenis van de mens, met wel meer dan 100 miljoen gelovigen vandaag en zijn van plan 100.000 zendelingen naar het westen te sturen. De kerk van Nepal groeide van letterlijk een handje vol in de jaren 1980 tot geschat op een miljoen vandaag. Na de val van het Communisme in 1980, hebben in Republiek Centraal Azië velen zich bekeerd tot de Heer – het Evangelie breekt de oude barrières van het Boeddhisme, Hindoeïsme, Atheïsme en nu….de Islam. Vandaag zijn de snelst groeiende kerken in de wereld in het zwaar vervolgde Afghanistan en Iran, met respectievelijk 16.7% en 19.6% jaarlijkse groei volgens Operation World. Open Doors telt het aantal Iraanse gelovigen op 800.000.

Dus we gaan “terug naar Jeruzalem” langs de antieke zijden route, waar nog een paar barrières over zijn en komen aan bij Jesaja 59:20:

Naar Sion zal een Verlosser komen, voor wie zich in Jakob van overtreding bekeren, spreekt de Heere.”

Paulus citeert precies deze woorden in Romeinen 11:26b-27, waarin hij verklaart dat als de Heilige Geest de hele aarde rondgegaan is, het tijd is voor Israël: “dat er verharding over Israel gekomen is totdat de volheid van de heidenen is binnengegaan. En dus zal heel Israël zalig worden.” Romeinen 11:25-26a

Het woord “dus” is de sleutel die oorzaak en gevolg aangeeft. De volheid der heidenen, wereldvervolging, voorbede, de Heidenen die Israël tot jaloezie provoceren, eindtijd, wereld oogst leiden tot (“dus”) de volledige bekering van “heel Israël” en de wederkomst van de Verlosser naar Sion als antwoord op onze roep “Baruch HaBah b”shem Adonai”.

Dus, Israël en de volheid van de naties, oost, west, noord en zuid zullen spoedig samen “de naam van Heere vrezen” en “Zijn glorie verheerlijken” – naar de beloften van het onverbreekbare verbond van de Heer.

Print Friendly, PDF & Email
By | 2019-11-21T15:15:26+00:00 november 21st, 2019|0 Comments

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.