by
januari 3rd, 2020

This post is also available in: English Français Deutsch Español Português 한국어 日本語 polski Русский Čeština Dansk ไทย

Gebed van twee woorden voor Opwekking

Ik heb een geweldig gebed van twee woorden ontdekt dat de potentie heeft om nationale opwekking teweeg te brengen.

Wanneer een natie op het punt van een grote opwekking staat, is dat het gevolg van een bepaalde mate van succes in de gemeentes en bedieningen. Het aantal mensen is groeiende. Er stromen meer donaties binnen. De geestelijke leiders worden bekender, invloedrijker en soms zelfs rijk en beroemd.

Deze mate van zegeningen geeft de Ecclesia de handvatten die een nationale transformatie kunnen beïnvloeden. Dit is een noodzakelijke fase, zoals een vrouw die haar zwangerschap voldragen heeft. Maar tegelijkertijd heeft het hele succes de obstakels in zich die de groei van het koninkrijk van God kunnen hinderen en zelfs stoppen.

Gods zegeningen dragen de inherente verleidingen om je van God af te wenden en je te concentreren op de zegeningen. Mensen kunnen lui, vleselijk, vermaak-gericht, hebzuchtig, trots en opstandig worden. Mozes refereerde aan dit proces als “Yeshurun werd dik en vetgemest en kwam in opstand” – וישמן ישורון ויבעט – Deuteronomium 32:15.

De verleiding van het wereldse is gevaarlijk voor ieder mens. Maar er zijn twee gevaren die in het bijzonder gevaarlijk zijn voor geestelijk leiders: AFGUNST en WEDIJVER.

Filippenzen 1:15

Waarlijk zijn er die de Messias prediken uit afgunst en wedijver, maar er zijn er ook die prediken vanuit goede bedoelingen.

Geestelijk leiders kunnen proberen elkaar de loef af te steken. In plaats van samen te werken om opwekking voor de hele natie te bewerkstelligen, beginnen ze elkaar tegen te werken. In plaats van nieuw gebied te zoeken en nieuwe mensen voor het koninkrijk van God te raken, beschermen ze, en houden ze vast aan hun eigen middelen en prestaties.

Afgunst en wedijver kunnen ertoe leiden dat de leiders zich negatief over elkaar uitlaten; de anderen kritiseren zodat ze er zelf in vergelijking beter op komen staan. Wat ze daarmee in wezen doen is dat ze, onbewust, de anderen vervloeken onder het mom van “geestelijk onderscheid” en “het waarschuwen van de kudde”. Dit leidt tot verdeling en verwoesting onder de mensen van God.

Toen Paulus di