by
25 lutego, 2020

This post is also available in: English Français Deutsch Español Português 한국어 Nederlands 简体中文 日本語 Русский Čeština Dansk ไทย

Maria u grobu: stopniowe objawienie – Część 2

Obchody Międzynarodowego Dnia Kobiet 8 marca 2020

Autorka dzisiejszego artykułu, Greta Mavro, działa w służbie Revive Israel/Tikkun Global Ministries w Grecji.

Gdy Maria zagląda w głąb grobu, widzi dwóch aniołów siedzących w miejscu gdzie wcześniej leżało ciało Jeszuy – jednego w miejscu spoczynku głowy, a drugiego tam gdzie stopy. W tym momencie Maria doznaje cudownego objawienia, którego potrzebuje każdy z nas. Najpierw jednak musimy schylić się i zajrzeć do grobu w poszukiwaniu Tego, którego nasza dusza pragnie tak, jak dusza Marii. Tylko wtedy możemy otrzymać to objawienie.

Uczynisz też przebłagalnię ze szczerego złota. Jej długość będzie na dwa i pół łokcia, a jej szerokość – na półtora łokcia. I uczynisz dwa złote cherubiny: wykujesz je ze złota na obu końcach przebłagalni. Jednego cherubina uczynisz na jednym końcu, a drugiego cherubina na drugim końcu. Z samej przebłagalni uczynicie cherubiny na obu jej końcach.  A cherubiny będą mieć skrzydła rozpostarte ku górze, zakrywając swymi skrzydłami przebłagalnię. Ich twarze zaś będą zwrócone ku sobie, twarze cherubinów będą zwrócone ku przebłagalni.  I położysz przebłagalnię na wierzchu arki, a w arkę włożysz świadectwo, które ci dam. Tam będę się z tobą spotykać i sponad przebłagalni, spomiędzy dwóch cherubinów, którzy są nad arką świadectwa, będę z tobą rozmawiać o wszystkim, co ci rozkażę dla synów Izraela. 2 Mojżeszowa 25:17-22

Aniołowie objawili Marii, że Jeszua jest wieczną przebłagalnią oraz miejscem, w którym Bóg się z nami spotyka i ma relację. Przygotowali Marię na spotkanie z Tym, który przebywał pomiędzy dwoma cherubinami. Maria jest jednym z najlepszych biblijnych przykładów upartego, szukającego serca. Motywuje nas wszystkich do oczekiwania, pochylenia się nisko i zajrzenia w głąb grobu w celu doświadczenia podobnego spotkania w miejscu przebłagania nieuczynionego ręką ludzką.

Jego to Bóg ustanowił przebłaganiem przez wiarę w jego krew, aby okazać swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie, w swojej cierpliwości, przedtem popełnionych grzechów;     Rzymian 3:25

Jeszua zna serce Marii. Spotyka się z nią „pomiędzy dwoma cherubinami”. W końcu woła ją po imieniu, a jej oczy otwierają się i poznaje Go. Rabbuni! – krzyczy. Jeszua zabrania jej dotykać się, ponieważ jeszcze nie wstąpił do Ojca. Zdaje się, że powrócił do grobu w drodze do Ojca, po to aby pocieszyć Marię i swych uczniów, zdezorientowanych i zagubionych bez swojego Mistrza. Nakazuje Marii aby nie trzymała się Go tak blisko jak niegdyś, ponieważ niebawem przeniesie się On do innego wymiaru. Raz na zawsze uniósł zasłonę. Wstępuje do Ojca abyśmy już zawsze mogli zbliżać się do Jego tronu łaski i znajdywać wieczne miłosierdzie, jako że to On jest naszą przebłagalnią, nieuczynioną ręką ludzką.

Mając więc wielkiego najwyższego kapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trzymajmy się naszego wyznania. Nie mamy bowiem najwyższego kapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz kuszonego we wszystkim podobnie jak my, ale bez grzechu. Przystąpmy więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej chwili. Hebrajczyków 4:14-16

Print Friendly, PDF & Email
By | 2020-03-05T00:30:51+00:00 25 lutego, 2020|Możliwość komentowania Maria u grobu: stopniowe objawienie – Część 2 została wyłączona