by
Listopad 25th, 2019

This post is also available in: enEnglish frFrançais deDeutsch esEspañol pt-brPortuguês ko한국어 nlNederlands ja日本語 daDansk

Pełne koło: Czas i przestrzeń Bożego planu zbawienia

59 rozdział Izajasza opisuje pełen plan zbawienia, w czasie i w przestrzeni.

Rozpoczyna się od wymienienia przez proroka wielu grzechów Izraela (wersety 1:-15a). Później, w wersetach 15b-16a, mówi o żalu jaki Bóg żywi do swego ludu, a następnie daje odpowiedź – zarówno „zbawienie” (mając na myśli krzyż) jaki i sąd (wersety 16b-18) przeprowadzany przez swego własnego Syna odzianego jak wojownika, w pełną zbroję Bożą. Werset 18 wskazuje, że będzie On sądzić nie tylko Izraela, ale bunt całego świata. Następnie, w niezwykłym wersecie 19 mówi:

I będą bali się imienia PANA na zachodzie, a na wschodzie słońca Jego chwały, gdyż nadciągnie jak porywista rzeka, którą gna powiew PANA.

Zwróć uwagę, że fragment ten wspomina najpierw o zachodzie, a potem wschodzie. Po tym jak zgrzeszyli, Adam i Ewa, pogrążeni we wstydzie i smutku, zamieszkiwali tereny na wschodzie. Abraham jednak odbył podróż powrotną na zachód, będąc posłuszny obietnicy. To samo uczynili mędrcy szukający Mesjasza. Ludzie zaczęli „bać się Pana” na zachodzie – w Dziejach Apostolskich Duch Święty powstrzymał Pawła przed pójściem na wschód do rzymskiej prowincji Azji (nie będącej tożsamą z dzisiejszą Azją), ale we śnie, poprzez Macedończyka, powołał go na zachód, do Europy. Lata później, Paweł zakończył swój żywot w Rzymie. W czwartym wieku naszej ery, rzymski cesarz Konstantyn odegrał kluczową rolę w chrystianizacji swego cesarstwa, rozciągającego się w znacznej mierze na zachód, czym utorował drogę dla wzrostu kościoła rzymskiego na terenie Europy.

Płynąca na zachód „porywista rzeka” z księgi Izajasza potrzebowała czasu aby osiągnąć swój szczytowy bieg. Europejski kościół rzymski wypełniła korupcja, jednak dzięki reformacji protestanckiej, w XVI wieku, na zachodnim i północnym rogu kontynentu wiarę zaczęto wyrażać w sposób bardziej biblijny. Następnie, w wieku XVII, Ojcowie Pielgrzymi, nie mogąc w wolności praktykować swej wiary w Europie, uciekli do Stanów Zjednoczonych, gdzie chrześcijaństwo rozkwitło. Kraj ten stał się również największym domem dla narodu żydowskiego.

W ten sposób, na zachodzie, „porywista rzeka Pana” stała się fundamentem wnoszącym porządek, dyscyplinę i sprawiedliwość instytucjom społecznym.

W miarę jak Ameryka odwracała się od Boga, rzeka ewangelii płynęła dalej na zachód, rozlewając się na piękne wybrzeża Wysp Pacyfiku, gdzie wiele plemion kanibali zaczęło wielbić Króla Jeszuę (Ewangelia zaczęła szerzyć się też na południe – do Afryki i Ameryki Łacińskiej, oraz na północ – do Rosji). Następnie, w latach 1977 – 1997, to Korea Południowa stała się miejscem najszybciej rosnącego kościoła na świecie (co ciekawe, ekonomia tego kraju również odnotowała najszybszy wzrost w tych latach). Jedna trzecia ludności tego państwa odwróciła się od swych religii, głównie buddyzmu, i nawróciła się do Pana.

Kraje „wschodzącego słońca” zawsze kładły nacisk na splendor i majestat Boga, zgodnie z proroctwem Izajasza – „będą bali się (…) Jego chwały”.

Wzbierająca rzeka ewangelii tymczasem parła wciąż na zachód! Chiński kościół, wśród prześladowań, doczekał się największej ilości członków w historii ludzkości. Dziś liczy ponad 100 milionów wierzących  i planuje wysłanie 100 tysięcy misjonarzy na zachód. Kościół w Nepalu rozrósł się z dosłownie garstki wierzących w latach 1980’ do około miliona. Po upadku komunizmu w późnych latach 80-tych, wiele ludzie w republikach centralnej Azji nawróciło się do Pana – ewangelia przełamała pradawne mury buddyzmu, hinduizmu, ateizmu, a teraz… kruszy islam. W ostatnich latach, najszybciej rosnącymi kościołami na świecie są silnie prześladowane społeczności w Afganistanie i Iranie, gdzie wzrost wierzących to odpowiednio 16,7% i 19,6% w skali roku, według Operation World. Według Open Doors, w Iranie znajduje się obecnie 800.000 wierzących.

Zmierzamy więc starożytnym szlakiem jedwabnym z powrotem do Jerozolimy (pozostało jeszcze kilka barier na drodze) i docieramy do wersetu Iz 59:20:

I przyjdzie Odkupiciel dla Syjonu i dla tych, którzy w Jakubie odwrócili się od przestępstwa – oświadcza PAN.

Paweł cytuje ten werset w Rzymian 11:26b-27, tłumacząc, że gdy Duch Święty dotrze na całą ziemię, a Jego lud obejmować będzie całą planetę, nadejdzie czas Izraela:

Otóż niewrażliwość dotknęła części Izraela. Potrwa ona do czasu przyjęcia pełni pogan. W ten sposób będzie zbawiony cały Izrael (Rzymian 11:25b-26a)

Kluczem jest tu stwierdzenie „w ten sposób”, wskazujące na skutek i przyczynę. Pełnia pogan, ogólnoświatowe prześladowania, wstawiennictwo, poganie prowokujący zazdrość w Izraelu i żniwo czasów ostatecznych doprowadzą („w ten sposób”) do pełnej pokuty „całego Izraela” i do powrotu Odkupiciela do Syjonu, w odpowiedzi na wołanie „Baruch HaBah b’shem Adonai”.

Tak więc, Izrael i pełnia narodów, wschód, zachód, północ i południe, wkrótce będą razem „bać się imienia Pana” i „Jego chwały” – zgodnie z niezachwianymi obietnicami przymierza Pana (werset 21).

Print Friendly, PDF & Email
By | 2019-11-25T14:10:16+00:00 Listopad 25th, 2019|0 Comments

Leave A Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.