by
27 maja, 2020

This post is also available in: English Français Deutsch Español Português 한국어 Nederlands 简体中文 日本語 Čeština Dansk

Pytanie o Króla

Gdy Jeszua został aresztowany w Ogrodzie Getsemani, Szymon Piotr odciął ucho słudze Arcykapłana. Oto mały biblijny quiz: Jak nazywał się ten sługa? Poprawna odpowiedź – Malchos. Kolejne pytanie: Co oznacza to imię?

Ewangelie pisane były greką przez hebrajskojęzycznych autorów. Imię Malchos nie posiada żadnego znaczenia w języku greckim. Chodzi tu o hebrajskie imię Melech. Melech מ-ל-כ w języku hebrajskim znaczy „król”.

Uderzyło mnie, że Jan zamieszcza w swej Ewangelii ten szczegół, będący symboliczną wskazówką tego, że następne dwa rozdziały będą mówić o Jeszui jako królu. 18. i 19. rozdział Jana dostarczają najgłębszego duchowego wyjaśnienia roli Jeszuy jako króla, jakie znajdujemy w całej Biblii.

  1. Wyjaśnienie to składa się z pięciu części:
  2. Przesłuchanie Jeszuy przez Piłata
  3. Drwiny żołnierzy
  4. Tłum skandujący odrzucenie
  5. Lojalność Arcykapłana wobec Cezara
  6. Napis na krzyżu.
  7. Przesłuchanie rozpoczyna się pytaniem.

Jan 18:33 – Piłat (…) przywołał Jezusa i zapytał: Czy Ty jesteś królem Żydów?

Zamiast odpowiedzieć, że tak, Jeszua pyta się Piłata na jakiej podstawie zadaje to pytanie. Powodem dla którego tak się zachował było to, że na pytanie Piłata można było zrozumieć w dwojaki sposób.

  1. Czy jesteś politycznym przywódcą wzniecającym bunt przeciwko Cezarowi? Odpowiedź brzmi – nie.
  2. Czy jesteś innego rodzaju królem? Odpowiedź brzmi – tak.

Również my musimy jasno odnieść się do obydwu aspektów tej kwestii. Nie prowadzimy zbrojnego powstania, ale ogłaszamy Mesjasza, który jest namaszczonym królem posiadającym Boży autorytet.

Jeszua odpowiada Piłatowi, że rzeczywiście jest królem. Jego królestwo pochodzi z Nieba (18:36). Posiada niebiański autorytet, który przewyższa władzę polityczną rządów tego świata (19:11). Jego królestwo opiera się na prawdzie duchowej (18:37). Ostatecznie, owo niebiańskie królestwo duchowej prawdy przejmie władzę nad rządami tego świata – w momencie powrotu Jeszuy.

Po dyskusji z Piłatem, żołnierze zaczynają stosować przemoc wobec Jeszuy.

Jan 19:2-3 – A żołnierze upletli koronę z cierni, włożyli Mu na głowę i okryli Go płaszczem z purpury. Następnie podchodzili do Niego z drwinami: Witaj, królu Żydów! I policzkowali Go.

Te dziwne drwiny z Jeszuy były tak naprawdę lustrzanym odbiciem prawdy. Były jak odwrócone przedstawienie teatralne. Pewnego dnia, wszyscy żołnierze na całym świecie i wszyscy inni dzierżący ekonomiczną, polityczną i ekonomiczną władzę pokłonią się przed Jeszuą i uznają Go za swojego Króla i Pana.

Przesłanie Ewangelii głosi, że „zegnie się wszelkie kolano” (Izajasz 45:23, Filipian 2:10). Jeszua został w duchowy sposób ogłoszony Królem. Wszystkie istoty ludzkie są wezwane do poddania się Mu. Ci, którzy już teraz przyjmują Jeszuę jako króla, są zaproszeni do Jego królestwa. Ci, którzy teraz z Niego drwią, i tak uznają Go za króla, ale otrzymają karę zamiast błogosławieństwa.

W omawianej historii, żołnierze byli Rzymianami, poganami, reprezentantami swego króla – Cezara. Drwili z Jeszuy nie tylko jako króla, ale jako Żyda; drwili tym samym z narodu żydowskiego. Dla nich był to jeszcze jeden przykład dominacji Rzymu nad Żydami.

Jeszua jest później przedstawiony tłumowi w trzech różnych wymiarach, czy wręcz tożsamościach:

  1. Jan 19:5 – Oto człowiek! – „Ide Anthropos”
  2. Jan 19:7 – Syn Boga – „Ihos Theos”
  3. Jan 19:14 – Oto wasz król. – “Ide Basileos”

Piłat wystawił Jeszuę na widok tłumu ludzi. Powiedział: „Oto człowiek!” (Greckie słowo oznaczające człowieka to „Anthropos”. To z niego wywodzą się takie słowa jak antropologia czy antropomorfizm.) Biblijne skojarzenia sięgają aż do początku, do Adam – pierwszego Człowieka. Oto On, Jeszua, reprezentujący dramat i traumę rasy ludzkiej. Jeszua to ostateczna postać człowieka.

Odpowiedzią ludu było „Ukrzyżuj Go!” Ludzka deprawacja była tak głęboka i tak zdumiewająca. Oto istoty ludzkie przeklinają rasę ludzką. Oto Żydzi przeklinają najdoskonalszego Żyda, przeklinając tym samym siebie samych.

Następnie Kapłani (kohanim) mówią, że powodem, dla którego powinien być ukrzyżowany jest to, że ogłaszał siebie Synem Boga (19:7). Tłum potraktował Go jak człowieka; żołnierze zwracali się do Niego „Królu”; kapłani wspomnieli, że nazywał się Synem Bożym. Każda grupa skupiona była na tym aspekcie, który najbardziej ją interesował.

Kapłani nie ustają w swych wysiłkach doprowadzenia do wykonania wyroku śmierci na Jeszui. Gdy widzą, że Piłat się waha, zmieniają swoją taktykę. Widzą, że argument teologiczny o boskości Mesjasza nie robi na Piłacie wrażenia. Zaczynają więc mówić o tym, na co był wrażliwy – o jego pracy jako przedstawiciela Cezara.

Jan 19:12 – Jeśli Go wypuścisz, nie jesteś przyjacielem cesarza. Każdy bowiem, kto czyni się królem, przeciwstawia się cesarzowi.

W pewnym sensie Kapłani, radząc Piłatowi dochowanie wierności swojej funkcji, sami zachowali się nielojalnie wobec funkcji pełnionej przez nich. Zupełnie zaprzeczyli swej wierze:

Jan 19:15 – Poza cesarzem nie mamy innego króla!

Jak mogli powiedzieć coś takiego będąc Kapłanami JHWH! Wybrali wierność pogańskiemu politykowi zamiast żydowskiemu Bogu; wybrali pogańskiego tyrana w miejsce żydowskiego króla. To odrzucenie Jeszuy było nielogiczne i destrukcyjne dla nich samych.

Wydarzenia poprzedzające ukrzyżowanie dobiegają końca i Piłat posyła Jeszuę na ukrzyżowanie rozkazując żołnierzom, aby umieścili napis nad Jego głową, który ironicznie i oficjalnie ogłasza, że Jeszua jest rzeczywiście Królem Żydów.

Jan 19:19 – Piłat kazał ponadto sporządzić i umieścić nad krzyżem napis. Głosił on: Jezus z Nazaretu, król Żydów.

Miejsce ukrzyżowania znajdowało się przy głównej drodze, zaraz za zewnętrzną bramą Jerozolimy. Napis ten mogło ujrzeć wielu ludzi. Był napisany po hebrajsku, łacinie i grecku, tak aby mógł go przeczytać każdy obywatel imperium Cezara.

Kapłani protestowali mówiąc, że można go zinterpretować jako uznanie Go za Króla raczej niż potępienie Jego wywyższania się. Jan przekazuje nam, że Piłat odpowiedział (Jan 19:22): Co napisałem, to napisałem. Jan odbiera decyzję Piłata jako boską interwencję.

Według Jana, Piłat prorokował, tak jak wcześniej Arcykapłan prorokował o ukrzyżowaniu Jeszuy (Jan 11:50). Przedstawiciel imperium prorokuje: Ten Jeszua jest Człowiekiem, który będzie Królem, który pewnego dnia go zastąpi.

Na krzyżu Jeszua głośno się modlił o przebaczenie naszych grzechów (Łukasz 23:34). Oprócz słownego przesłania, mamy napis, że Jeszua jest królem Żydów. Poprzez słowo mówione, Jeszua ogłasza nasze przebaczenie. Na tym samym krzyżu, poprzez słowo pisane, Piłat ogłasza królestwo Jeszuy. Przyjmujemy zarówno przesłanie mówione jak i pisane: zbawienie oraz królestwo.

Jeszua to Malchos – Król Żydów. Zostało to ustalone w niebie a następnie zawyrokowane przez rzymskiego zarządcę. Tak uchwalono; oficjalnie ogłoszono; ustanowiono; napisano.

Print Friendly, PDF & Email
By |2020-05-27T13:17:25+00:0027 maja, 2020|Możliwość komentowania Pytanie o Króla została wyłączona