by
July 29th, 2020

This post is also available in: English Français Deutsch Español Português 한국어 Nederlands Italiano 日本語 Čeština Dansk

ความทุกข์ยาก ความหวังและการบรรเทา

“ขออย่าซ่อนพระพักตร์ของพระองค์จากข้าพระองค์ ในยามที่ข้าพระองค์ทุกข์ยาก” (สดุดี 102:2)

สดุดี 102:1-12 เป็นคำอธิษฐานของผู้ที่อยู่ในความทุกข์ทรมาน เราสามารถมีส่วนร่วมกับเขาได้ เขากำลังนำคำบ่น ความกลัว และความทุกข์มายังพระเจ้า เขาสัมผัสแรงกดดันจากหลายทาง เขาพูดเจาะจงเกี่ยวกับศัตรูและสภาพร่างกายของตน ในอีกด้านเราได้เห็นภาพว่าส่วนหนึ่งของปัญหาคือผู้เขียนสัมผัสว่าเขาห่างไกลจากพระเจ้า
 
ไม่ว่าจะด้วยเหตุใด ทั้งการพยายามดิ้นรนในส่วนของดาวิด หรือการที่พระเจ้าไม่พอใจการกระทำของเขาและรอคอยการกลับใจใหม่ ต่างก็เป็นจุดที่อันตรายของทุกคน
 
เป็นไปได้อย่างไรที่จะเข้ามาหาพระเจ้าในสถานการณ์แบบนั้น เราเห็นความเหี่ยวแห้งทั้งด้านร่างกาย จิตใจและจิตวิญาณ ดาวิดต้องการน้ำ เขาต้องการการทรงสถิตของพระวิญญาณจากผู้ที่ประทานชีวิตให้เขา นกที่ถูกกล่าวถึงคือผู้ที่อาศัยในทะเลทรายและที่ปรักหักพัง เป็นสัญลักษณ์ของความตายและการทำลาย(ข้อ 6)

ดาวิดอธิบายถึงความรู้สึกของนกที่เกาะอยู่บนหลังคาอยู่ลำพังได้อย่างน่าสนใจ(ข้อ 7) เมื่อใดที่ดาวิดถูกเปรียบเหมือนกับนกที่อยู่ลำพัง นั่นคือตอนที่เขาเห็นนางบัทเชบา และนั่นนำเขาไปที่ไหน ไปยังสถานการณ์ที่ดาวิดไม่ควรจะอยู่
 
ห้วงลึกแห่งความทุกข์ของดาวิดนั้นถูกเปรียบภาพด้วยน้ำตาที่เต็มอยู่ในถ้วยน้ำดื่มของเขา(ข้อ 9) ทุกคนต่อต้านเขา ที่ไหนในพระวจนะที่เราจะเห็นคนถูกเหยียดหยามเช่นนี้อีก นั่นก็คือพระเยซูที่ตกในสภาพเดียวกัน ร้องเรียกพระบิดาจากที่แห่งความว่างเปล่า ห่างไกลจากพระเจ้า ที่แห่งการทนทุกข์ ขณะที่แทบทุกคนล้วนต่อต้านพระองค์ “พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ทำไมพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย?” (สดุดี 22:1; มัทธิว 27:46)
 
ที่แห่งความอ่อนแออย่างจริงใจและแม้แต่ความสงสัย ซึ่งเราก็อาจจะอยู่ในที่แห่งนั้นเสียเอง ในข้อ12 เราเห็น “จุดเปลี่ยน”ในดาวิดเมื่อเขาหันกลับมาหาพระเจ้า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ แต่พระองค์ประทับบนบัลลังก์เป็นนิตย์ชื่อเสียงของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วชาติพันธุ์”
 
จุดเปลี่ยนมาจากการป่าวประกาศว่าพระองค์เป็นใครและสิ่งที่พระองค์สัญญาไว้ พระธรรมสดุดีไม่ได้ถูกเขียนถึงความทุกข์ของใครคนหนึ่งเท่านั้น แต่เขียนสำหรับเราทุกคน ไม่มีใครมีภูมิคุ้มกันเวลาแห่งการดิ้นรน การทดสอบและความเศร้า พระเจ้าต้องการให้เราหันกลับมาและพึ่งพิงพระองค์
 
นักโทษที่ถูกกล่าวถึงในที่นี้และคุกหมายถึงอะไรในข้อ20 การกลัวความตายเป็นคุกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคนที่ไม่ได้อาศัยอยู่ในการปกป้องของพระเจ้า พระองค์พาเราก้าวพ้นแรงกดดันของโลกนี้ เมื่อเราเข้าสู่การสรรเสริญและนมัสการ เรากล่าวขอบคุณพระเจ้าและเต็มล้นด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ เราพบหนทางที่จะปีนออกจากความสับสน ความกลัวและความสงสัยของตนเอง
 
ในที่แห่งนี้เราสามารถเปลี่ยนจากนกที่เกาะบนหลังคาเพียงลำพัง ถูกเปลี่ยน “สภาพใหม่”เป็นนกอินทรีที่ทะยานขึ้นเหนือทุกสถานการณ์ (อิสยาห์ 40:29-31; สดุดี 103:5)

Print Friendly, PDF & Email
By | 2020-07-29T15:48:10+00:00 July 29th, 2020|0 Comments

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.